Dispués de ra presentación publica de ro “Programa de Luita” de ro PCTE, queda clara una premisa que trenca con o discurso electoralista habitual: as institucions no son una fin, no si charramos de ganar pa ra clase obrera. Pa entender por qué ye necesaria esta ruptura, hemos de mirar de frent a radiografía d’un Aragón que, baxo l’alfombra de ros grans datos macroeconomicos, amaga una realidat d’expolio y precariedat pa ra mayoría treballadera.

L’Aragón de ra precariedat y ras macroinversions

Enerchías renovables, centros de datos, plataformas lochisticas, estacions d’esquí… de verdat ixo ye Aragón? Hue ro día, sí, u a ro menos lo ye pa ros capitalistas y ros suyos chestors. Entremistanto, ra realidat de qui treballan s’imposa con una estadistica alarmant:

Por o que fa a l’emplego, Aragón se caracteriza por una elevata parcialidat que afecta especialment a ras mullers, qui sinyan o 80% de ros contractos parcials. Parcialidat y precariedat trascruzan o mercato laboral aragonés y, encara que ras cifras chenerals d’emplego son semellants a ras de ra resta d’Espanya, ra temporalidat ye unotro de ros grans problemas (se clame contracto temporal u fixo-discontino). Un de cada cinco aragoneses ye en risgo de pobreza y exclusión social, índiz que dende ra pandemia no ha feto que aumentar y que se torna encara mas preocupant entre ros ninos y ninas, do ra pobreza infantil aconsigue cuasi ro 30%. Amás, o numero de treballadors pobres no dexa d’incrementar-se, actualment un 13% de ras personas con emplego. Por o que fa a vivienda, tan solo ro 17% de ros menors de 30 anyos puet independizar-se y, manimenos, cuasi ra metat de ras casas que se mercan en Aragóm se pagan a ro contato, sin hipoteca.

Frent a esta realidat, en Aragón abundan es macro parques eolicos, troceatos pa blincar estorbaduras administrativas y con un fraude sistematico en es suyos estudios d’impacto medioambiental. No son astí pa aduyar-nos a que ra factura de ra luz baxe, sino pa que ros monopolios de ro sector sigan batendo récords. Veyemos millons d’euros de diners publicos (ya seigan europeus u estatals) estando constantment derivatos a mans privatas. Veyemos interpresas executando EREs con beneficios millonarios, como ro caso de Redexis, Stellantis u Mann+Hummel. Y veyemos uns servicios publicos per cada vegata mas desmantelatos, en as ciudaz y tamién en l’Aragón rural, condenando a l’abandono a comarcas enteras.

Pa que dispués b’haiga qui niegue ra luita de clases.

A ilusión de ra «chestión» frent a ra realidat de ra luita

Como ya apuntaron en a presentación de ro programa, o PCTE no aspira a ser un millor chestor de ros intereses de ra patronal aragonesa. A error fundamental de ras zaguers decadas ha estato creyer que ra color de ro gubierno autonomico determinarba ra nuestra calidat de vida. A realidat ye mas tozoluta: gubierne qui gubierne, si se mantienen as estructuras de ro sistema capitalista, ro resultato siempre será ro mesmo.

Ye aquí do debemos profundizar: cualsequier conquiesta social substancial no será ro regalo d’un partito que chestione ro capitalismo, sino ro resultato directo de ra organización y ra luita de ra clase obrera.

Por ixo cuan proposamos a prohibición de ros desahucios y cortes de suministros basicos, a expropiación de ras viviendas en mans de bangos y fondos d’inversión u ra limitación efectiva de ro pre de ro loguero en detrimento de ras ganancias de ros rentistas, charramos de luita de clases.

En o momento en o cual exposan que se reviertan toz es conciertos sanitarios y educativos, y s’incrementen y estabilicen as plantillas, no charran d’eleccions, charran de luita de clases.

O mesmo si plantian a prohibición de ra contratación temporal inchustificata (se clame como se clame ro contracto), ra puyata de salarios por dencima de l’IPC pa recuperar o poder adquisitivo u ra reducción de ra chornata laboral a 30 horas sin merma salarial.

Cuan requieren tornar a vida a l’Aragón rural, pero no con turismo de temporata, sino a traviés d’emplego publico y estable, con o restablimiento y ampliación de servicios publicos en lugars y comarcas, tamién charran de luita de clases.

En cadaguna de ras propuestas de ro PCTE no b’ha posibilismos electoralistas. Y, por ambicioso que seiga ro programa, tampoco no b’ha mentiras: ye l’unico realizable de toz es programas, porque ye l’unico sincero por o que fa a cómo se pueden aconseguir estos obchectivos.

Votar o 8 de febrero ye una presa de posición, una declaración d’intencions, pero ra verdadera batalla se libra por cada día, por cada vegata que belún decide sacudir-se ra resignación de dencima. No nos cal chestors mas amables; cal una clase treballadera organizata y independient, que entienda que ros suyos intereses son irreconciliables con es de qui trocian o nuestro territorio u nos despiden con as arcas plenas.

Porque, a ra fin de ro día, ros dreitos no se conceden dende un despacho en o Pignatelli u en Moncloa; se conquieren y se desfienden, huembro con huembro, con qui treballamos y con qui vivimos, con qui padexen es nuestros mesmos problemas…en total, con es treballadors que sostienen este sistema d’explotación y que, amás, son mayoría.

Leave a Reply

Tendencias

Discover more from O Dichital

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading